هست و نیست

دلیل نوشتن

ashkeraz — Sat, 04 Jul 2009 06:35:18 GMT

زندگی من بنظرم همانقدر غیر طبیعی ،نامعلوم و باور نکردنی می آید که نقش روی قلمدانی که با آن مشغول

نوشتن هستم.گویا یکنفر نقاش مجنون وسواس، روی جلد ، این قلمدان را کشیده.اغلب به این نقش که نگاه

می کنم مثل اینست که بنظرم آشنا می آید.شاید برای همین نقش است ....شاید هین نقش مرا وادار به نوشتن

می کند.

کوچ

ashkeraz — Thu, 08 Jan 2009 23:26:18 GMT

به یاد شهرام!

کوچ تو .... كوچ بهاران خدا دارد.

بی تو می پوسم نرم ، بی تو می سوزم گرم.

و به خاطر بسپار بی تو من می شكنم .

بی تو می دانم و می دانی خوب ، روزهایم شب ظلمانی بی پایانیست.

قسمی نیست میان من و تو به خدا.به تو و نام تو سوگند

از غم دوری تو بی صدا می شكنم!

رفتی ای دوست به سلامت، می روی شاد و دریغ....

بعد این فاصله ها،كمر صبر مرا می شكنند........

خاطرات

ashkeraz — Tue, 15 Jul 2008 09:36:18 GMT

قضاوت

ashkeraz — Tue, 08 Jul 2008 17:00:18 GMT

ای خدای بزرگ به من کمک کن تا وقتی می خواهم درباره ی راه رفتن

کسی قضاوت کنم, کمی با کفش های او راه بروم .

(دکتر علی شریعتی)

قرن ما

ashkeraz — Tue, 24 Jun 2008 22:41:18 GMT

فکر ها را شستشويی لازم است.

قرن ما شاعر اگر داشت هوا بهتر بود.

خار هم کمتر نبود از گل٬ بسا گل تر بود.

قرن ما شاعر اگر داشت که کبوتر با کبوتر ٬ باز با باز نبود٬ شعار پرواز.

وای بر ما که تصور کرده ایم عشق را باید کشت.

در چنین قرنی که دانش حاکم است عشق را از صحنه دور انداختن دیوانگیست٬ درماندگیست٬ شرمندگیست.

قرن ٬ قرن آتش نیست٬ قرن یک هوای تازه است.

فکرها را شستشو یی لازم است.

گم شدیم٬ گر در میان خویشتن٬ جستجو یی لازم است .

نازنین ها از سیاهی تا سفیدی را سفر باید کنید.

(سیاوش قمیشی)

قطار

ashkeraz — Tue, 03 Jun 2008 22:59:18 GMT

قطار میرود تو میروی تمام ایستگاه میرود

و من چقدر ساده ام که سال های سال در انتظار تو

کنار این قطار رفته ایستاده ام

وهمچنان بر نرده های ایستگاه رفته تکیه داده ام...

( قیصر امین پور)

نمیدونم...

ashkeraz — Mon, 02 Jun 2008 23:15:18 GMT

در اوج تنهاییم به هیچ فکر میکنم....

نیست میشوم و باز خود رادر گرداب

زندگی سرگردان میبینم.

در اوج تنهایی میخندم به هر آنچه

بودن میخوانند و من داشتن می نامم.

در اوج تنهایی به عشق فکرمیکنم

و پاک تر از آن دروغ را میبینم.

در اوج تنهایی به حال دلم

زار میزنم و به سادگیش میخندم

در اوج تنهایی. . . . . . میمیرم. . . .

دوراهی

ashkeraz — Sat, 31 May 2008 09:56:18 GMT

بر جاده های پرپیچ و خم لحظه ها قدم برمیدارم.

همدمم شتاب ثانیه هاست.

راست و دروغ معمای زندگی پوچی آینه و گرداب سکوت،

راه، هر دو راهی را به دو راهی دیگری میراند.

شب ثانیه ها را ساعت میشمارد و روز حرفی برای گفتن ندارد.

جنون دست از تعقیبم نمیکشد.

در اولین دیدار با او بوی نافهوم مرگ را چشیدم.

شاید حرفی برای گفتن دارد؟

شاید این منم که به دنبال اویم؟

کیست که بداند مرگ چیست؟

زندگی چیست؟

جنون؟

ازیک سو گذشت زمان و تباهی گذشته، از آن سو دو راهی های پیچیده

و از سوی دیگر هزاران هزار سوال بی جواب

مغزم را فلج میکند.

دیگر توان فکر کردن ندارم.

روح خسته،ذهن خسته و جسم خسته عابران را متحیر میکند.

از آینه میپرسم چرا ناامیدی؟امید برای چه ؟

زندگی رسم خوش آیندی است؟

تاشقایق هست زندگی باید کرد!!!!!

كارو

خدا

ashkeraz — Mon, 26 May 2008 08:01:18 GMT

آنگاه که محتاج شدم به آنچه نانش خوانند،خدای را در سبدی نهادم و

به بازار بردم...به پشيزی نخريدند..به آبش انداختم و

شدم در زمره کافران..

کارو

درد

ashkeraz — Fri, 16 May 2008 17:21:18 GMT

اینم هدیه یک دوست:

درد من حصار برکه نيست درد من،زيستن با ماهياني است که فکردريا به ذهنشان خطور نکرده است.......